DAMNICA

 
Damnica to miejscowość gminna w województwie pomorskim.
Położona jest przy głównym szlaku komunikacyjnym Szczecin-Gdańsk (18 km na wschód od Słupska) 5 km od drogi krajowej nr 6 wiodącej 
ze Słupska do Gdańska. Miejscowość położona jest wśród dużych kompleksów leśnych i rolniczych.W miejscowości znajdują się Urząd Gminy,
Urząd Pocztowo-Telekomunikacyjny, Ośrodek Zdrowia, Ośrodek Szkolno-Wychowawczy, Szkoła Podstawowa i Gimnazjum.
Swą siedzibę mają również Nadleśnictwo, Zakład Produkcyjny  "Wosana", 
Zakład Produkcyjny "Irmet". 
Miejscowość posiada sieć placówek handlowo-usługowych.
 
Z dawnych dziejów.
Z historycznego punktu Damnica to wioska ulicówka.Pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1407(Pribe und Woldach Kuseke nazwali Damnicę "luterańską").W roku 1469 pomorski książę Erich oddał wiele wsi, wśród których była też Damnica, braciom Klausowi i Lorencowi von Stojentin.
Od 1485 do 1585 r. Damnica była w posiadaniu Schwave. Od lat 20-tych XVII wieku ziemie były własnością Daniela Hebrona syna Aleksandro 
Hepburn hrabiego Bothwel.Wieś była własnością rodziny Hebron do 1717.Wtedy to na cześć zmarłego właściciela wieś nazwano Hepburndamnitz czyli Hebrondamnitz.
W XVIII w. dobra przeszły na Johana i Zygfryda von Haisky i ich córki Hanrietty Dorothey, która wstąpiła w związek małżeński ze starostą Friedrichem Bogislawem von Puttkamer. Do końca XVIII w. Hebrondamnitz była w posiadaniu Puttkamerów. W 1784r. w dobra wsi wchodziły: folwark, młyn wodny, 6 dużych gospodarstw, 4 mniejsze i kuźnia. W 1835r. kupił ją, za 12 tys. talarów pułkownik Heinrich Karl Philip von Damnitz. Ostatnimi posiadaczami wsi byli: 1884r.-Richard von Blankensee, 1910r. baron Karl von Gamp, 1924r. baronowa Klara von Gamp-Massaunen,1938r. Armster Gamp. Damnica została zajęta przez Rosjan w roku 1945. Po kilku miesiącach została oddana Polakom. Całą społeczność niemiecką wysiedlono. Wieś po wojnie nazwano Damnica.

Copyright © SOSW Damnica Grzegorz Misan